Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/29922 K.2014/24746

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemenin 18.05.2012 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, mala zarar verme suçundan adli para cezası ile cezalandırılmasına, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığın bozma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, suça sürüklenen çocuğun itirazı üzerine ... Ağır Ceza Mahkemesinin 01.08.2012 tarihli kararı ile hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verildiği, suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazının değerlendirilmediği, mala zarar verme suçundan verilen 12.09.2013 tarihli hükmün hukuken geçersiz olduğu belirlenerek, suça sürüklenen çocuğun 18.05.2012 tarihli hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35, 116/2, 31/2 maddelerindeki hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirtilen altı yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 06.10.2006 gününden, karar tarihine kadar kadar geçmiş bulunmasına rağmen mahkumiyet kararı verilmesi,