Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/3045 K.2015/3372

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

S.D'ın, müştekinin işyerine girip, kardeşinin telefon numarasını yazmak bahanesiyle müştekiden cep telefonunu alarak, sanık Okan'ın sevk ve idaresindeki araç ile olay yerinden uzaklaşmaları biçimindeki eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması.

TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesinden farklı, 5237 sayılı TCK'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, hırsızlık suçuna konu eşyanın değerinin azlığı gerekçesiyle TCK'nın 145. maddesi uyarınca cezada indirime gidilmesi;

sanıkların önceden verdikleri karar uyarınca müştekiye yönelik hırsızlık eylemini birlikte gerçekleştirdikleri gözetilerek sanık Okan hakkında TCK'nın 37/1. maddesi yerine koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 39. maddesinin uygulanması ve adli sicil kayıtlarına göre tekerrüre esas mahkumiyetleri bulunan sanıklar hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.