Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/32058 K.2017/4098

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 26.04.2013 günü yüzüne karşı verilen hükmü, yasal bir haftalık temyiz süresinden sonra 26/08/2013 günü temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin, süresinde olmayan temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 2-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından ve sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun şikayetçiler ..., ... ve...'in beraber oturdukları konuta girerek ...'ün cep telefonunu, ...'in ise diz üstü bilgisayarını çaldıkları, çalınan suç eşyaların farklı şikayetçilere ait olduğu halde sanıkların farklı kişiye ait olduğunu bilebilecek durumda olmadıkları değerlendirilerek tek suçtan cezalandırılmaları için kamu davasının açıldığı ve hüküm kurulduğu gözetildiğinde.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 Esas -2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere. “4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanıkların, satıştan elde ettiği menfaati iade etmeden, üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi,

etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği gibi, eşyanın satın alınan kişiden alınarak müştekiye iade edilmiş olması da TCK'nın 168. maddesi kapsamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabul edilemeyeceği" bu haliyle temyiz dışı sanık ...'in şikayetçi ...'e ait diz üstü bilgisayarı sattığı yeri göstermesinin etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği,

sanık ...'in kovuşturma evresinde şikayetçi ...'ün zararını gidermesinin ise kısmi iade sayılacağı ve kısmi iadede bulunan veya iadeyi sağlayan fail hakkında etkin pişmanlıktan yararlandırılması gerekeceğinin anlaşılması karşısında mahkemenin dosya içeriğine uygun kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas,

2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Konut dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilmeden, adli sicil kaydına göre suç tarihinde sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen sanığın “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına ilişkin her hangi bir gerekçe gösterilmemesi,