Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/33006 K.2017/4603

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa yüklenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde, altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü,

mahkeme tarafından hapis için alt sınırdan, adli para cezası için alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle temel cezanın belirlendiği anlaşılmakla, mahkemenin adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılması sırasında gösterilen gerekçeler yasal ve yeterli görüldüğünden, bu yönden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş;

yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun'un 106/6. maddesinde, hükümde, adli para cezası takside bağlanmamış ise, bir aylık süre içinde adli para cezasının üçte birini ödeyen hükümlünün isteği üzerine geri kalan kısmının birer ay ara ile iki eşit taksitte ödenmesine izin verileceği düzenlenmiş olup, hükümde, adli para cezası için taksitlendirme yapılmayacak ise, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca takside bağlanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüde neden olacak şekilde, adli para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren bir seferde ödenmesine karar verilmesi,