Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/33899 K.2017/5493

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ...'a yönelik mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken, müştekinin adının Muhammet yerine ... yazılması, açıklanması geri bırakılan kararla birlikte değerlendirildiğinde açıkça yazım hatası olduğu anlaşıldığından bu yazım hatasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş; sanığın müşteki ...'ın otomobilinin camını kırmak suretiyle müşteki ...'a karşı ayrıca mala zarar verme suçunu da işlediği gerekçesi ile iddianamede müşteki Şendoğan'a karşı mala zarar verme suçundan da dava açılmasına rağmen bu suç ile ilgili bir karar verilmediği anlaşılmakla, bu suçtan dolayı mahkemeden zamanaşımı içerisinde bir karar alınması mümkün görülmüştür.

1-Sanığın müştekiler ... ve ...'e karşı işlediği mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanığın müştekiler ... ve ...'a karşı işlediği hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre o yer Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Sanığın müştekilere ait kapıları kilitli otomobillerden camlarını kırmak suretiyle teyplerini almak şeklindeki eylemlerinin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

b-Sanığın soruşturma aşamasındaki 07/12/2009 tarihli beyanından eylemlerine saat 01.30 sıralarında başladığının anlaşılması karşısında sanığın eylemlerini gece vakti işlediği kabul edilerek tayin olunan cezaların TCK'nın 143.maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c-Hırsızlık suçundan etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleşmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/1.maddesi ile uygulama yapılması ve uygulama yapılırken de anılan maddenin 2. fıkrasındaki indirim oranının üst sınırı olan 1/2 oranından daha fazla indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde “168/2 maddesi gereğince yarı oranında” indirim yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

ç- Gerekçeli karar başlığında şikayetçi ... ve ...'ın kimlik bilgilerinin yer almaması,