Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/34039 K.2017/5382

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,

II- Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

III- Sanık hakkında hırsızlık suçundan ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında, “25.10.2013 – 25.11.2013 tarihleri arası” olan suç tarihinin, “06/01/2014 -, 2013- , 31/12/2013” şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüş; onsekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün verildiği 05/03/2014 tarihli oturumun kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden açık duruşma yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından aynı Yasa'nın 119/1-c. maddesinin uygulanması sırasında bir kat artırım yapılırken.

12 ay hapis cezası yerine, 1 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini kanuna aykırı ise de; daha sonra aynı Kanunun 31/3. maddesinin uygulanması ile sonuç hapis cezasının doğru bir şekilde belirlenmiş olması karşısında, sonuca etkili görülmeyen bu uygulama bozma nedeni yapılmamış; sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş;

dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 30.12.2013 tarihli kolluk yakalama, üst arama, mülakat ve tespit tutanağında, 7 farklı hırsızlık olayı arasında temyize konu olayla ilgili olarak da suça sürüklenen çocuğun suçu ikrar ettiğine dair beyanda bulunduğu belirtilmiş ise de; suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda ısrarla kolluk tutanağı içeriğini kabul etmediği, sanık ...'in ise suça sürüklenen çocuk ile hırsızlık yapmakta olduklarını ancak kendisine sorulan telsiz telefonu çalınması olayını hatırlamadığını, suçu kabul etmediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında;

suça sürüklenen çocuğun ve sanığın üzerine atılı suçları işlediğine ilişkin mahkumiyetlerine yeter her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanıp tartışılmadan yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde sanığın ve suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı ve hırsızlık suçu yönünden mağdurun maddi bir zararının olmadığı da gözetilerek,

sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “Sanığın suçtan doğan zararı karşılamaması” biçimindeki yeterli ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğinin açıklanması,