Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/34549 K.2015/14913

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35/2, 31/3 ve 50/3.maddeleri uyarınca 2400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, bu karar sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yüksek 6.Ceza Dairesinin 27.03.2013 gün ve 1362-6402 sayılı ilamı ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi süresinde olmadığından reddedilmiş, sanık müdafiinin temyizi üzerine yapılan inceleme sonucu TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanmaması gerekirken, bu maddenin uygulanması sonucu hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Suç tarihinde 18 yaşını dolduran sanık hakkında 1412 sayılı Yasa'nın 326/son maddesi gözetilerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35/2 maddeleri uyarınca hüküm kurulup aleyhe bozma yasağı nazara alınarak sonuç cezanın 2400 TL adli para cezası olarak belirlenmesi gerekirken, hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanığın 3600 TL adli para cezası, gerekçeli kararda ise kazanılmış hak nedeniyle 2400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,