Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/35088 K.2017/5584

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluş ve dosya kapsamına göre mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden; sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; katılanın çantasının, Köyceğiz otogarı içindeki tuvalet kısmından çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması her iki maddede öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydındaki, tekerrüre esas alınan ilamlardan Ortaca Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2012 tarih ve 2012/148 Esas – 2012/540 Karar sayılı kararındaki ilamda 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle, sanık hakkında ikinci kez mükerrir sayılma koşulunun bulunduğu ve ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,