Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/35928 K.2017/5693

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılanın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, 31.03.2013 günü saat 13.00 sıralarında jandarma lojmanlarındaki ikametinin önünden ayakkabısının çalındığını farkettiğine dair anlatımı, dosya içerisindeki farklı yere (polis lojmanları) ilişkin 19.04.2013 gününü gösterir güvenlik kamera görüntülerinden alınan fotoğrafların da temyize konu olaydan sonraki bir zamana ilişkin görüntülerden ibaret olması,

suça sürüklenen çocuklar her ne kadar soruşturma aşamasında, suçu “gece” işlediklerini belirtmişlerse de suç saatinin belirtilmemiş olması karşısında, suça sürüklenen çocuklardan hırsızlık suçunu işledikleri saat sorularak ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2- Katılanın beyanında farklı zamanlarda ikametinin önünden ayakkabılarının çalındığına dair anlatımı bulunmakla birlikte, suça sürüklenen çocukların farklı zamanlarda hırsızlık suçunu işlediklerine dair herhangi bir delil bulunmadığı ve suça sürüklenen çocukların soruşturmada aşamasında tarihini hatırlamadıkları bir zamanda birkaç ayakkabı aldıklarına dair anlatımları

ile suça konu kullanılmış ve eski ayakkabıların değerinin az oluşu bir arada değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Kabule göre de;

İddianamede yer almadığı halde, ek savunma hakkı verilmeden suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesinin uygulanması suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,