Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/36765 K.2015/12333

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanık hakkında hapis cezalarıyla mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirine diğer kişiler yönünde infaz tamlanıncaya kadar karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Tekerrüre esas alınan Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/685-20051578 sayılı ilamının kesinleşme tarihinin yargılamaya konu suçun suç tarihinden sonra olduğundan tekerrüre esas alınamayacağının ancak adli sicil kaydında yazılı olan Araban Asliye Ceza mahkemesinin 02.12.2012 gün ve 2003/27-2004/221 sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

1-Hapis cezalarıyla mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarının diğer kişiler yönünden infaz tamamlanıncaya kadar uygulanmasına,

2-Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılmasına ancak adli sicil kaydına göre Araban Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2012 tarih ve 2003/27-2004/221 sayılı ilamla verilen 1 ay 28 gün hapis cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla belirtilen bu ilamın tekerüre