Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/36895 K.2015/3477

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık Ü.. A.. hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Sanık ile sanık müdafiinin 28/05/2014 tarihli isteminin eski hale getirme ve temyiz mahiyetinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, 13/02/2014 tarihinde usulüne uygun olarak, duruşmada da bildirdiği mernis adresine, sanık ile aynı konutta yaşayan abisi G.A'a tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık ile sanık müdafiinin haklı bir gerekçeye dayanmayan eski hale getirme istemi ile 13/02/2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 28/05/2014 günü temyiz eden sanık ile sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık F.. İ.. hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Adli emanetin 2013/23172 sırasında kayıtlı eşyalarla ile ilgili 5271 sayılı CMK'nın 256. maddesi uyarınca mahkemesinden her zaman bir karar alınması olanaklı görülmüş; sanık Ümit ile birlikte atılı suçları işlemeye önceden karar vererek, konutun önünde gözcülük yapmak suretiyle, el ve işbirliği içinde hareket ederek eylemlere katılan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine, aynı Kanun'un 39/1-c maddesi ile uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme nedeniyle, toplam 15 TL yargılama giderinin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

II- 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca hüküm fıkrasından sanık hakkındaki yargılama giderleri ile ilgili kısmın çıkartılmasına,

yerine "toplam 15 TL olan yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine'' cümlesinin eklenmesine;