Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/36913 K.2015/13357

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

26.08.2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karardan sonra sanığın verdiği anlaşılan 14.05.2014 tarihli dilekçenin belirtilen ek karara yönelik verilmiş temyiz dilekçesi niteliğinde olduğu ve bu nedenle yeniden verilen temyiz isteminin reddine dair 15.05.2015 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

5271 sayılı CMK'nın 42. maddesinin 1. fıkrasında, “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında Dairemizce ve öncelikle karar verilmesi gerektiğinden, sanığın 05.08.2014 tarihli dilekçesindeki istemlerinin eski hale getirme ve temyiz istemi niteliğinde olduğu gözetilmeden, yerel mahkemece 26.08.2014 tarihinde verilen eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;