Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/37381 K.2015/1163

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

I- Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince sanığın mağdur R.. A..'a yönelik eylemiyle ilgili ikinci davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bu davayla ilgili bir karar verilmemesi yanlış ise de, bu konuda mahkemesinden karar istenmesi mümkün olup, temyize konu bir hüküm bulunmadığından, konusu olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın aynı tarihte başka bir olay nedeniyle aranırken suça konu eşyalarla birlikte yakalandığında, henüz mağdurun bir başvurusu olmadan suç yerini gösterip suça konu eşyaların iadesini sağladığı, bu nedenle hükmolunan cezada TCK'nın 168/1. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza verilmesi,

2- Hükmün esasını oluşturan kısa kararda Adli Emanete alınan eşyalar ile ilgili hüküm bulunmamasına karşın, gerekçeli kararda Adli Emanete alınan eşyalar ile ilgili olarak müsadere kararı verilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,

3- Hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında hapis cezasının 1 yıl 9 ay 20 gün yerine 1 yıl 8 ay 50 gün olarak belirlenmesi,

4- 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 3. fıkrasında "tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı" ve aynı Kanun'un 50. maddesinin 2. fıkrasında ise, "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği" düzenlenmiş olup, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan temel ceza olarak belirlenen hapis cezalarının TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi dışındaki bentlerinde öngörülen seçenek tedbirlere çevrilmesine ise yasal bir engel bulunmadığı gözetilmeden, “yasal koşulları bulunmadığından” biçimindeki gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,