Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/3977 K.2014/8013

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca,Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla açılmış bulunan davalardan hüküm verilen sanıklar hakkında,bu hükmün kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın,maddede belirtilen şekilde işlem yapılmasının gerekmesi karşısında,mahkemenin karar verilen dosyayı temyiz incelemesine göndermeden,karşılıksız yararlanma suçu yönünden ele alıp karar vermesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin iadeye yönelik görüşü benimsenmemiştir.

1-)Mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

6352 sayılı Yasa ile mühür bozma suçu yönünden düzenleme yapılmadığından , daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, mühür bozma suçundan kurulan 31.10.2012 tarihli hüküm hukuken geçersiz olup katılan vekilinin mühür bozma suçundan 15.05.2012 tarihinde verilen karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin (ONANMASINA),

2-) Karşılıksız yararlanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,yazılı şekilde “beraat” kararı verilmesi,