Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/4578 K.2015/10036

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık M.. T..’nun aşamalarda değişmeyen savunmalarında suça konu kamyonette ele geçen parmak izinin kendisine ait olmadığını, başka bir kişi tarafından kimliğinin ele geçirilerek parmak izi verilmiş olabileceğini beyan ederek suçlamayı kabul etmediği, diğer sanıklar hakkında suç işlemek için örgüt kurma suçundan yapılan soruşturmda sanık Murat’ın isminin geçmediği,

Uyap üzerinden yapılan incelemede sanık Murat hakkında Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/107 Esas sayılı dosyası ile suç mahalinde parmak izi ele geçtiği iddiasıyla hırsızlık suçundan açılan davada kimlik tespit formundaki kişi ile sanık Murat’ın farklı kişiler olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği, Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/1261 Esas sayılı dosyasında ise suç mahallinde ele geçen parmak izinin sanığa ait olmadığının bilirkişi raporu ile tespit edilerek beraat kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, katılana ait kamyonetteki kutudan alınan parmak izinin sanık M..

T..’na ait olup olmadığı kesin olarak belirlenmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Sanıklar Yılmaz, Lütfü, Kamil ve Halil’in suçlamayı kabul etmedikleri ve sanıkların atılı suçu işlediklerine dair 03.07.2009 tarihli iki adet görüşme kaydı haricinde delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, 14.07.2009 tarihli fiziki takip tutanağında örgüt üyesi olduğu belirtilen İ..

D.. isimli kişinin suça konu kamyoneti ele geçtiği yere bıraktığı belirtilmekle birlikte bu kişi hakkında soruşturma yapılmadığı görülmekle, öncelikle suça konu kamyoneti ele geçtiği gün kullandığı tespit edilen İbrahim Durmuş’un açık kimlik bilgileri tespit edilerek bu kişi hakkında aynı eylem nedeniyle soruşturma veya kovuşturma yapılıp yapılmadığının belirlenmesi, İbrahim Durmuş hakkında dava açılmışsa delillerin birlikte değerlendirilmesi bakımından mümkünse birleştirilmesi,

1 no’lu bozma nedenine göre suça konu kamyonette elde edilen parmak izinin aidiyetine ilişkin rapor da alındıktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

3- Kabule göre de;

a) Katılana ait park halindeki kamyonun çalınması ve kapılarına zarar verilmesi şeklinde gerçekleşen eylemde, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması, başka bir ifadeyle sanıkların çalmak istediği malı bulunduğu yerden aldığı sırada zarar vermesi halinde korunan hukuki yararın tek olduğu gözetilmeyerek mala zarar verme suçundan ayrıca cezalandırılmalarına karar verilmesi,

b) Her bir sanığın neden olduğu yargılama giderinden sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde müteselsilen tahsiline karar verilmesi,