Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/4780 K.2015/6361

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan sanık Ö.. E.. müdafiinin temyiz isteminin katılan sanık Ö.. E.. hakkında hırsızlık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında müşteki E.. A..'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman diliminde gerçekleştirilmesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması ve sanığın İstanbul 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2010 tarihinde kesinleşen 2010/108 E-270K sayılı ilamı ile mükerrir olduğunun gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında katılan H... Y...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, müşteki E.. A..'ın metrobüs durağında indikten sonra cep telefonunun çalındığını fark etmesi üzerine,aynı durakta inen katılan H... Y... sanığın kendisininde cebini karıştırdığını beyan etmiş ise de, sanığın tüm aşamalardaki savunmasında katılan H... Y....'a yönelik bir eyleminin olmadığını savunması tanıkların sanığın herhangi bir şey çaldığına dair görgüye dayalı bilgilerinin bulunmaması karşısında sanığın hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak

mahkumiyetine yeter nitelikte kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, süpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,