Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/4969 K.2014/13728

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- O yer Cumhuriyet savcısının hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

O yer Cumhuriyet savcısının 21.04.2009 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen 1 aylık temyiz süresi geçtikten sonra, 26.10.2009 günü temyiz etmekle, temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yargılamada yüzyüzelik ilkesi gereğince olayın görgü tanıklarının duruşmada dinlenmesi gerekirken, gerekçesiz biçimde dinlenmelerinden vazgeçilip hazırlık beyanlarının okunulmasıyla yetinilmesi,

2-- Kabule göre;

a- Sanık ... hakkında temel ceza alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenirken yeterli gerekçe gösterilmemesi,

b- Sanık ...'na atılı kamu görevlisine hakaret suçunun seçimlik ceza içermesi nedeniyle hapis cezasının tercih edilmesinde takdir hakkının hangi hukuki gerekçeye dayanılarak kullanıldığının kararda gösterilmemesi ve TCK'nın 50/2. maddesi uyarınca, hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; cezanın artık adli para cezasına çevrilmeyeceğinin gözetilmemesi,

c- Sanık ...'nun hakaret suçunu maç sırasında işlemesi nedeniyle hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

d- Sanık ... hakkında TCK'nın 52/4. maddesi uygulanırken taksit aralığının gösterilmemesi,

e- Sabıkasız olan sanık ...'nun yargılamadaki davranışları olumlu bulunarak hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulanmasına karşın, aynı husus CMK'nın 231/5. maddesi değerlendirilirken olumsuz bulunarak, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle çelişkiye düşülerek gerekçesizliğe yol açılması,