Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/5304 K.2015/641

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca dairemizin 21.07.2012 günlü iade kararının sadece karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurularının geçerli olduğu, sanık hakkında mühür bozma suçundan 27.06.2008 tarihinde ve karşılıksız yararlanma suçundan 24.01.2013 tarihinde verilen kararlara yönelik temyiz istemleri üzerine yapılan incelemede;

02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun'un Geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirilip,

anılan Kanun'un Geçici 2. maddesi gereğince; sanığa, kurum tarafından belirlenen kaçak tüketim miktarı ile bilirkişi tarafından belirlenen miktar arasında bariz fark bulunduğundan “şikâyetçi kurumun bilirkişi tarafından cezasız ve vergisiz olarak tespit edilen 52,48 TL tutarındaki zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceği” hususunda bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek,

sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden, yasal süre geçirilip karşılıksız yararlanma suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,Dosya içerisinde bulunan 29352 numaralı sayaç mühürleme tutanağı üzerinde sayacın suç tarihinden önce kurum mührüyle mühürlendiğine dair mühürleme tarihi, belgeyi düzenleyen kişinin adı ve imzası, düzenleme tarihinin bulunmaması karşısında, ilgili kurumdan usule uygun olarak düzenlenmiş mühürleme tutanağı olup olmadığı sorulup,

varsa getirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken belge niteliği olmayan fotokopiye dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,