Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/5596 K.2014/29422

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanun'nun 35.maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 5237 Sayılı TCK'nın 31. maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, bu yaş grubunda olan çocuklar hakkında sosyal inceleme raporu alınması için yasal bir zorunluluk bulunmadığından, tebliğnamedeki bu husustaki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Olay günü 19.30 sıralarında hırsızlık yapan şahıslar olduğunun bildirilmesi üzerine olay yerine gelen polislerin, sanığı, mağdurun evinden çıkarken yakalamaları ve evden çalınan eşyaların sanığın üzerinden çıkması şeklinde gerçekleşen eylemde, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlandığı kabul edilerek fazla ceza belirlenmesi,

2-Olay günü 19.30 sıralarında hırsızlık yapan şahıslar olduğunun bildirilmesi üzerine olay yerine gelen polislerin, sanığı, mağdurun evinden çıkarken yakaladıklarının ve olay günü güneşin batış saatinin 18.53 olduğunun anlaşılması karşısında; eylemlerin gece gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan hırsızlık suçundan verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırılması ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan aynı yasanın 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

3-Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinini uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,