Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/5626 K.2015/10095

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- Dosya içerisinde bulunan ve sanık hakkında düzenlenen Diyarbakır Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 27/07/2011 tarihli sağlık kurulu raporunda sanığın hafif derecede mental reterdasyon olduğunun belirtilmesi karşısında; sanığın 5237 sayılı TCK'nın 32. ve 57. maddeleri uyarınca suç tarihi olan 05/11/2010 tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışları yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya önemli derecede olmamakla birlikte fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan ya

da tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden heyet raporu alınmaksızın Diyarbakır Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğuna dair 27/04/2012 tarihli raporuna dayanılarak eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,

II-Kabule göre de;

1- Mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanında, olay günü saat 17.00 sıralarında aracını park ettiğini saat 22.30 sıralarında aracının başına geldiğini hırsızlık olduğunu anladığını beyan ettiği, sanığın üzerine atılı suçu ikrar ettiği ancak ne zaman işlediğine dair herhangi bir bilgi vermediği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde güneşin batış saatinin 16.20 olduğu, gece vaktinin 17.20'de başladığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunın gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması

2-Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın

adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı ve atılı suçun 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinin yürürlüğe girmesinden önce işlendiği dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nun 231/6-a maddesinde gösterilen “kasıtlı suçtan mahkum olmama” nesnel koşulunun bulunduğu, müştekinin duruşmadaki beyanından da anlaşıldığı üzere suça konu oto teybinin iade edilmesi ile de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel koşullardan bir diğeri olan mağdurun maddi bir zararının olmadığı da gözetilerek,

sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “sanığın adli sicil kaydı nazara alınarak” biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan, yetersiz gerekçe ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Adli sicil kaydına göre 5237 sayılı TCK'nın 51/1-a bendine göre tayin olunan cezanın ertelenmesine yasal engel bulunmadığı belirlenen sanık hakkında ertelemeye yer olmadığına karar verilirken, aynı Kanun'un 51/1-b bendinde belirtilen “suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluşması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, "sanığın adli sicil kaydı nazara alınarak" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,