Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/8595 K.2015/9905

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa göre sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın, tekerrüre esas alınan Kadıköy Sulh Ceza Mahkemesi'nin 21/04/2010 tarih ve 1916-500 karar sayılı ilamı ile verilen 100 TL adli para cezasının, miktarı itibariyle 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun'un 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanun'un 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olamayacağı gözetilmeden diğer sanığa ait mahkumiyet kararı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bozulmasına, ancak bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, “Sanığın hırsızlık suçundan Kadıköy 4 Sulh ceza mahkemesinin 2008/1916 esas 2010/500 karar sayılı ilamıyla 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan 21/04/2010 tarihinde kesinleşmiş 6 ay hapisten çevrilmiş 3600 TL + 500 TL mahkumiyeti bulunduğundan mükerrir olduğundan hakkında TCK'nın 58. maddesinin tatbikiyle cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,