KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/8980 E., 2014/26740 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Kasım 2014
- Tebliğname No
- 2 - 2013/220948
- Mahkemesi
- Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 26/03/2013
- Numarası
- 2010/441 (E) ve 2013/404 (K
- Suç
- Karşılıksız yararlanma
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesi uyarınca hükmedilen 1 yıl hapis cezasının aynı yasanın 62. maddesi ile 1/6 oranında indirilmesi sırasında, 10 ay yerine 8 ay hapis cezası verilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirilip,
anılan Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince; sanığa, kurum tarafından belirlenen kaçak tüketim miktarı ile bilirkişi tarafından belirlenen miktar arasında bariz fark bulunduğundan “şikâyetçi kurumun bilirkişi tarafından cezasız ve vergisiz olarak tespit edilen 2,15 TL tutarındaki zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceği” hususunda bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden, yasal süre geçirilip yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/8980, K. 2014/26740, 13 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama