Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/9234 K.2014/9831

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça konu telefonlardan beş adedinin üç mağdura ait olduğu, diğer 6 telefonun sahibinin belirlenemediği, ayrıca bir mağdurun kredi kartının çalındığının anlaşılması karşısında, telefonları çalınan ve sahipleri belirlenenen üç mağdur ve kredi kartı çalınan mağdur E.. T.. ile sahipleri belirlenemeyen altı telefonun sanığın lehine olarak bir kişiye ait olduğunun kabulü ile sanığın 5237 Sayılı TCK.nun 142/1-b maddesi uyarınca (beş kez) cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilerek eksik cezaya hükmolunması,

2- Hırsızlık suçunun konusu olan cep telefonlarının altı tanesinin sahiplerinin yetkili makamlara müracaat etmemesi ve kolluk görevlilerinin kendilerine ulaşamaması üzerine teslim edilemediği gözetildiğinde, diğer beş adet cep telefonunun sahiplerine teslim edilmesinin sanığın yakalandığında suçunu ikrar edip cep telefonlarını çaldığı yeri kendisini yakalayan kolluk görevlilerine göstermesi sonucunda gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, sanığın cezasında 5237 sayılı TCK.nun 168/1. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde karar verilmesi,

3- Suç tarihi itibariyle uzlaşmaya tabi olan sanığa atılı konut dokunulmazlığının ihlali suçunun 19/12/2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı kanunun 24. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesinin 1. fıkrası (b) bendinde soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın uzlaşma kapsamında kalan suçlar arasında sayıldığından bu suç yönünden 5271 sayılı CMK.nun 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı biçimde karar verilmesi,

4- Sanığa konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beş aylık hapis cezasının, miktar bakımından TCK.nun 50. ve 51. maddelerinin uygulanmasına engel oluşturmadığı gözetilmeden, “Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın miktarı nazara alınarak” biçimindeki gerekçeyle TCK.nun 50. ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,