Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/9441 K.2015/10835

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçundan açılan dava ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak:

1-Suçun işlendiği yer ve zaman dilimi ile sanığın gözaltı ve tutukluluk sürelerinin karar başlığında gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

2- Sanığın katılana yönelik hırsızlık suçunu işlediği sırada yüzüne maske takarak tanınmamak için tedbir aldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması,

3- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 35. maddesi gereğince ¾ oranında indirim yapılırken 7 ay yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 9 ay hapis cezasına hükmolunup belirlenen bu ceza üzerinden yine aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 5 ay 25 gün hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini,

4- Birden fazla tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca, en ağır cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüde yol açacak biçimde birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması,

5-Hükmün gerekçesinde, sanığın bir daha suç işlemeyeceği kanaatine varıldığından takdiri indirim nedeni uygulandığı bildirildiği halde hüküm fıkrasında sanığın yeniden suç işlemeyeceğine dair kanaat oluşmadığı belirlenerek 5237 sayılı TCK’nin 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle hükümde çelişkiye düşülmesi,