Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/946 K.2014/11508

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6352 sayılı Yasanın 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.07.2012 tarihli iade kararı sadece karşılıksız yararlanma (elektrik enerjisi hırsızlığı) suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan 05.10.2011 tarihli hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurusu geçerli olduğundan,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan 11.02.2013 tarihli hüküm ile karşılıksız yararlanma suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar temyize tabi olduğu halde bu karara yönelik katılan vekilinin temyiz başvurusu itiraz olarak değerlendirilerek 4.Ağır Ceza Mahkemesi'nin itirazın reddine dair verdiği 28.03.2013 tarih,2013/228 D.iş sayılı kararı hukuken geçersiz olup,katılan vekilinin mühür bozma suçundan verilen 05.10.2011 tarihli beraat kararı ile karşılıksız yararlanma suçundan verilen 11.02.2013 tarihli ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlara yönelik temyizi üzerine

yapılan incelemede;