Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/9838 K.2015/10593

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I- Sanığın 08.04.2013 tarihli temyiz talebinin reddi kararına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde; Temyiz isteminin reddine dair 08/04/2013 gün ve 2012/52-22 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

II- O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde

1- Karataş Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/66 Esas sayılı dosyasında aynı eylem nedeniyle Necmettin Yıldırım isimli kişi hakkında beraat kararı verilip sanık hakkında suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında, anılan dosyanın tamanının aslı ya da onaylı örneği denetime imkân verecek şekilde dosya içerisine konulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sanık hakkında temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, hırsızlık suçunun gece işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,

b) Müştekinin, Karataş Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/66 Esas sayılı dosyasında sanığın zararı olaydan 3-4 ay sonra giderdiğini beyan etmesi karşısında, zararın hangi tarihte giderildiği belirlenerek sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 168/1 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) Sanığın adli sicil kaydında bulunan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/965 Esas 2003/899 Karar sayılı ilamına ait para cezasının 12.02.2004 tarihinde infaz edilmekle silinme koşullarının oluştuğu, adli sicil kaydında bulunan diğer ilamların ise 20.03.2010 olan suç tarihinden sonra kesinleştiğinden tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin ve ek savunma hakkı da verilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması,

d) Suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıkası bulunmayan ve müştekinin zararını karşılayan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. Fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “sanığın suç işlemeden önce adli sicil kaydı bulunduğundan” ve “denetim süresi içerisinde tekrar suç işlediğinden” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

e) Sanığın daha önce ertelemeye engel sabıkasının bulunmaması karşısında, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, suç tarihinden sonra kesinleşen ilam gerekçe gösterilerek cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

f) 5237 s ayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan sanığın; aynı Kanun’un 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

g) 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir” şeklindeki hüküm dikkate alınmadan, toplam 5,00 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,