KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/9846 E., 2015/11240 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Haziran 2015
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ
Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak; I- Sanığın hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan Nevşehir E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 26/03/2013 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle, CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,
II- Kabule göre de
1- Yaz saati uygulamasına göre suç tarihinde gece sayılan zaman diliminin saat 21:05’te başlayıp 04:14’te sona erdiği, müştekinin soruşturma aşamasında suça konu motosikletin saat 00:00 ile 06:15 arasında çalındığını, kovuşturma aşamasında ise saat 21:00 ile 05:00 arasında çalındığını beyan etmesi karşısında, suçun işlendiği zaman aralığının hem gündüz hem de gece vakitlerine denk gelmesi nedeniyle, suçun gündüz vakti de işlenmiş olabileceği gözetilmeden ve saat 23:00’da işlendiğine ilişkin delillerin neler olduğu kararda açıklanıp tartışılmadan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1 ve 116/4. maddelerinin uygulanması,
2- Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi ile işlendiği kabul edildiği halde 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,
3- Sanığa tayin edilen hapis cezasına bağlı olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde gösterilen hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilinceye kadar devamına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/9846, K. 2015/11240, 1 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama