Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/9922 K.2014/7096

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece 22.01.2009 tarihinde yapılan sorgusu sırasında müdafii istemediğini bildiren sanığa 5560 sayılı Yasanın 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmamakta ise de mahkemenin isteği üzerine sanığa baro tarafından atanan ve sanığın haberdar olmadığı Av. ...'nin sanık hakkında verilen hükmü temyiz ettiği ve zorunlu müdafiin temyiz dilekçesi ile verilen hükmün 01.04.2013 tarihinde usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edilmesine rağmen sanığın zorunlu müdafiinin temyiz istemine açıkça karşı çıkmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünceye katılınmayarak ve sanık müdafiinin temyize hakkı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,