Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/10528 K.2015/14696

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan hükümlünün yokluğunda kurulan 21/06/2012 tarihli mahkumiyet kararının hükümlünün mernis adresine 10/08/2012 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği ve temyiz edilmeden 11/09/2012 tarihinde kesinleşerek infaza verilmesinden sonra, C. savcılığının talebi üzerine 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun uyarınca dosya ele alınarak kurum zararının giderilmediğinden bahisle 27/03/2013 tarihinde yeniden mahkumiyete karar verildiği,

yoklukta verilen kararın da 22/05/2012 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği ve temyiz edilmeden 30/05/2013 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün 10/03/2014 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu, 14/03/2014 tarihinde mahkemece süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine 18/03/2014 tarihli dilekçesi ile bu kez ek karara yönelik temyiz isteminde bulunduğu, bilahare 25/04/2014 tarihinde tebliğ edilen ek karara hükümlü müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine Ağır Ceza Mahkemesince 09/05/2014 tarihinde itirazın reddine karar verilerek dosyanın Yargıtaya gönderildiği anlaşılmakla;

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/05/2011 gün, 66-96 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01/06/2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Kanun'un 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98 ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun ise 5275 sayılı Kanun'un 101/3. maddesi uyarınca itiraz yasa yolu olduğu,bu kararların temyizi mümkün olmadığından,