Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/1088 K.2018/92

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan 22/10/2014 tarihli mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ..., ..., ... ve ... ... hakkında verilen 05/12/2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik olduğu, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyizinin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1- ... ... müdafiinin temyiz isteminin reddine dair verilen 05/11/2014 tarihli ek karara yönelik temyiz istemi ile o yer Cumhuriyet savcısının, ... ... ve sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki vasfa yönelik temyiz isteminin yerinde olmaması nedeniyle reddine dair verilen 05/12/2014 tarihli olan ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan cezaların türü ve miktarına göre hükümlerin temyizi olanaklı bulunmadığından, temyiz istemlerinin reddine dair 05/11/2014 ve 05/12/2014 gün, 2014/316 E., 2014/366 K. sayılı ek kararlarda bir isabetsizlik görülmemiş olup; bu kararlara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz istemlerinin reddine dair ek kararların ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak sanıkların ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamından sanıklar ... ve ...’in payına düşen miktar, CMK'nın 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıklardan tahsiline karar verilmiş ise de,

hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıklardan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, sanıklardan ... hakkında tekerrüre esas alınan Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2007/151 Esas 2008/17 Karar sayılı ilamdaki karar numarasının 2008/117 olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiş,

dosya içeriğine göre o yer Cumhuriyet savcısının suç vasfına ilişkin ve diğer temyiz itirazları ile sanıkların diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıkların eylemine uyan TCK'nın 144/1-b. maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Sanık ...’in adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/102 Esas ve 2007/187 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, hangi suçtan verilen cezanın tekerrüre esas alındığı belirtilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,