Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/1189 K.2017/7632

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/06/2009 gün ve 2009/181-668 E-K. sayılı kararı tekerrüre esas olduğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın yakalama emri üzerine cezaevinden getirtilerek hazır edildiği 13.05.2013 tarihli celsede, şikayetçinin zararını karşılamaya hazır olduğunu beyan etmesi karşısında, sanığın cezaevinde olduğu da gözetilerek, sanığa ödemesi gereken miktar tespit edilip, ödeme yeri de gösterilerek makul bir süre de tanındıktan sonra sonucuna göre hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,