Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/12333 K.2018/4052

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 36/1. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükmünün failin icra hareketlerini bitirme olanağı varken iradesi ile pişmanlık duyarak kendiliğinden eylemine son vermesi veya icra hareketlerini sürdürme ya da sonucu gerçekleştirme olanağı bulunduğu halde gönüllü olarak neticenin meydana gelmesini önlemesi halinde uygulanabilen bir yasa normu olduğu; somut olayda, sanığın, müştekinin evine salon penceresini sert bir cisimle zorlamak suretiyle açıp girmesi, salonda ve diğer odalarda bulunan eşyaları karıştırıp dağıtması,

değerli bir şey bulamadığından bir şey çalmadan ayrılması biçiminde gelişen eyleminde, gönüllü olarak vazgeçtiğini gösteren herhangi bir delil bulunmadığından üzerine atılı ve sübut bulan hırsızlığa teşebbüs suçundan mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle atılı suçtan olayda uygulama imkanı bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesi uyarınca hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,