Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/12345 K.2018/8386

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, 01.05.1997-08.04.2013 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, son olarak satış projeleri müdürü olarak görev yaptığını, aylık brüt ücretinin 7.700,00 TL. olduğunu, aylık ortalama gelirinin ikramiyelerle birlikte 10.306,00 TL. brüt olduğunu, 31.03.2008 tarihinde ... Bölge Satış yöneticisi olduğunu, 01.04.2008- 30.06.2011 tarihleri arası ...

Bölge Müdürü, 01.07.2011-08.04.2013 tarihleri arası satış projeleri müdürü görevi yaptığını, iş sözleşmesinin 08.04.2013 tarihinde feshedildiğini, ...

3. İş Mahkemesi'nin 2013/206 Esas sayılı dosyasında görülen işe iade davasında işe iade kararı verildiğini, davacının merkez fabrika ve tesislerin yanında ülke genelinde müdür olarak çalıştığını, ülke içine ve dışına seyahatler yaptığını, 2008-2011 yılları arasında ... bölge müdürü olan davacının ..., ..., ... , ... gibi illerde yer alan pazar alanında denetim ve pazarlama işini yürüttüğünü, toplantı ve seminerlere katıldığını, işyerinde normal mesainin 08.00-17.30 saatleri arası haftada 5 gün olduğunu, davacının iş seyahatlerinden kaynaklı olarak 2009 yılında 574,5 saat, 2010 yılında 269 saat, 2011 yılında 202 saat,

2012 yılında 15,5 saat olmak üzere toplam 1061 saat fazla mesai yaptığını, seyahatlere ilişkin gider pusulalarında hangi tarihlerde seyahat yapıldığının belli olduğunu iddia ederek fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının 31.08.2008 tarihine kadar ... Bölgesi satış yöneticisi olduğunu, 01.04.2008-30.06.2011 tarihleri arası ... Bölge müdürü, 01.07.2011 tarihinden 08.04.2013 tarihine kadar satış projeleri müdürü olarak görev yaptığını, müdür pozisyonunda çalıştığını, mesai saatlerini kendisinin belirlediğini, davacıya hiçbir talimat verilmediğini, fazla çalışma yapması yönünde bir talimat verilmediğini, masraf beyan formlarının tek taraflı düzenlendiğini, davacının fazla çalışma ücreti alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, taraflar arasında davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı ihtilaf konusudur. Davacı, dava dilekçesinde işyeri merkezinde bulunduğu süreler içinde çalışma saatlerinin 5 gün 08:00-17:00 saatleri arasında olduğunu iddia etmiştir. İddia edilen bu çalışma saatlerine göre davacının şirket merkezinde bulunduğu zaman dilimi içerisinde fazla mesai alacağı bulunmamaktadır. Davacının sahaya çıktığı dönemde ise hem mesaisini kendisinin belirliyor oluşu hem de kendi düzenlediği belgeler dışında fazla mesaiyi ispata yarar belge ve bilginini bulunmayışı nedeniyle davacının fazla mesai ücretinin reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.