Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/13201 K.2015/20914

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 42.maddesinin 1. fıkrasında, “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında temyiz talebi ile birlekte ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında dairemizce karar verilmesi gerektiği gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen 10.04.2012 tarihli gerekçeli karar tebliği için ilk olarak Tebligat Kanunu'nun 10/1. maddesi uyarınca, sanığın sorgusu sırasında duruşmada bildirdiği ve dosyada bilinen tek ve son adresi olan “Maltepe Cezaevi” adresine çıkartılmadan, sanığın 15.04.2011 tarihinde Maltepe Cezaevinden tahliye olması nedeni ile tebligat sonuçsuz kalacağından, doğrudan üzerinde “mernis adresi” yazılı tebligat evrakı ile “A.. Mahallesi, H..Y..

Caddesi, No:.., İç kapı No: .. Siirt/Merkez” adresine çıkartılarak, bu adreste Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre “muhatabın bu adresten taşındığı şerh olunup, evrak muhtara teslim edilerek, iki numaralı haber kağıdı kapıya yapıştırılmak sureti ile 16.05.2012 tarihinde tebliğ olunmuş ise de. UYAP sisteminde sanığın mernis adresleri incelendiğinde mernis adresi olarak tebligat yapılan “A.. Mahallesi, H.. Y.. Caddesi, No:.., İç kapı No: ..

Siirt/Merkez” adresinin mernis adresi olarak görülmediği, sanığın eski ve yeni mernis adreslerinin tebligat yapılan bu adresten farklı adresler olduğu, mahkemece düzenlenen tebligat evrakı üzerinde yazılı olan “mernis adresi” ibaresinin UYAP adres kayıt ve bilgileri örtüşmediği, bu itibarla mernis adresine yapılmış geçerli bir tebligattan söz edilemeyeceğinin ve yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın 28.05.2014 havale tarihli eski hale getirme isteminin kabulü ile öğrenme üzerine yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması ile konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından işlendiğinin anlaşılması ve kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmayarak eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,