Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/13371 K.2018/4275

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kullanma hırsızlığı suçunun oluşabilmesi için geçici yararlanma amacıyla alınan aracın kısa bir süre kullanıldıktan sonra sahibine geri verilmesi veya kolaylıkla bulunabileceği bir yere bırakılması, henüz bırakılmamış ise geri verilmek üzere alındığının açıkça anlaşılması ve iade amacının araç alınırken mevcut olması gerektiği, dava konusu olayda ise;

oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdurun işçisi olarak çalışmakta olan suça sürüklenen çocuğun, mağdurun iş yerine bıraktığı yedek anahtarı saat 12.00 sıralarında bulunduğu yerden aldığının, saat 19.00 sıralarında aracı bu anahtar ile çalıştırarak uzaklaştığının, 1 km. kadar gittikten sonra başka bir araca çarpması nedeniyle korkarak hasarlı bir şekilde aldığı yere bıraktığının, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmalarında arabayı biraz gezmek istediği için aldığını söylediğinin, aracın anahtarını ertesi günü götürüp iş yeri sahibine verdiğinin, mağdurun da şikayetçi olmadığının anlaşılması karşısında,

suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 146. maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,