Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/13508 K.2015/19673

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın gerçekleştirdiği eyleminin 765 sayılı TCK'nın 491/3. ve 5237 Sayılı TCK'nın 142/1-b maddelerindeki hırsızlık suçuna uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9.maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK'nın 491/3. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 ve104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımına göre lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa atılı ve eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/3. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 ve104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02.06.2011 tarihi itibariyle durduğu ve sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 28.03.2013 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, 11.04.2004 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, düşme yerine yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,