Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/1431 K.2018/562

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan inceleme;

I- Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- İşyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Mağdurun anlatımları, sanığın savunması, 26/11/2013 tarihli bilirkişi raporundaki fotoğraflar ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın, ticari faaliyetin sürdürülmekte olduğu mağdura ait manav dükkanından hırsızlık yaptığının anlaşıldığı olayda, geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle sanık hakkında TCK'nın 116. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının oluşmadığının kabulü halinde CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, unsurları oluşmadığından sanık hakkında TCK'nın 116. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair yazılı şekilde karar verilmesi,