KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2015/15223 E., 2015/17579 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda kurulan hükmün, bir başka suçtan hükümlü olarak bulunan ve temyiz yoluna bizzat başvurması gereken sanık yerine vasisine tebliğ olunduğu ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/3. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmünün bizzat sanığa yapılması gereken bir tebligat niteliğinde bulunması ve 10/12/2013 tarihinde temyiz etmiş olması karşısında; vasisine yapılan tebligata göre temyiz süresi geçtikten sonra temyiz talebinde bulunduğundan bahisle yerel mahkemece verilen 13/12/2013 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak 28/03/2013 tarihli karara yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1- CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Cumhuriyet Başsavcılığının 26/03/2008 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında sadece hırsızlık suçundan dava açıldığı, konut dokunulmazlığını bozma suçundan açılmış dava bulunmadığı gözetilmeden, ek savunma ile yetinilerek yazılı şekilde bu suçtan mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle CMK’nın 225. maddesinin 1. fıkrasına aykırı davranılması,
2 - Sanığın yükletilen suçu işlediği iddiasının tanık .....'ün olay sonrası kolluktaki suçluların albümünden yaptığı fotoğraf teşhisine dayandığının anlaşılması, sanığın ise suçu kabul etmemesi karşısında, mümkün ise sanık ile tanık aynı duruşmaya getirtilerek canlı teşhis yaptırılması, bunun mümkün olmaması halinde ise sanığın teşhise elverişli fotoğrafları temin edilip tanığa gösterilerek teşhis yaptırılıp sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-Kabule göre de; eylemin gece sayılan zaman diliminde gerçekleştirilmesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2015/15223, K. 2015/17579, 8 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama