Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/1624 K.2018/652

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından ... müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK’nın 116/4, 31/2. maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık asli zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 28/01/2014 tarihi ile inceleme tarihi arasında dolmuş olması,

Bozmayı gerektirmiş, ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, ... hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

3- Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

23/07/2013 tarihli Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen raporda hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olduğu belirtilmesine rağmen, 18/10/2012 tarihli uzman pedagog tarafından hazırlanan sosyal inceleme raporunda suça sürüklenen çocuğun ‘..bilişsel benlik duyu-hareket şemalarının takvim yaşına uygun gelişmediği,

neden-sonuç ilişkisi kurabilme, genelleme ve sonuçları anlayabilme yetilerinin ve yargılama muhakeme etme, gerçeği değerlendirme yeteneğinin gelişim çağına uygun gelişmediği sonucuna varılmıştır.’ şeklinde tespitte bulunulması karşısında, iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeniden rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken bu yönden araştırma yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,