Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/16718 K.2015/19901

Hayvan hırsızlığa suçundan hükümlü ...'nun, TCK'nın 37/1. Maddesi dalaletiyle TCK'nın 142/2-g, 143, 53/1. maddeleri 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2012 tarih ve 2010/772 esas, 2012/382 karar sayılı kararı temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/09/2015 gün ve 2015/261407 sayılı tebliğnamesiyle Kanun yararına bozma isteminde bulunularak dairemize gönderilmekle okundu;

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun oluşabilmesi için eylemin, barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyükbaş veya küçükbaş hayvan hakkında gerçekleştirilmesi gerektiği; konut ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleşen eylemlerin ise aynı Yasa'nın 142/1-b, 116. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturacağı gözetilerek; dosya içerisinde yer alan bilirkişi raporunda hayvanların bulunduğu ahırın evin müştemilatı niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, aynı Yasa'nın 142/2-g maddesi gereğince uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı olduğundan, Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2012 tarih ve 2010/772 esas, 2012/382 karar sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca bozulması talep olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Olay yerinde yapılan keşif sonrası ibraz edilen bilirkişi raporundan, suça konu hayvanların bulunduğu ahırın, katılana ait konutun eklentisi olduğunun anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kalacağı gözetilmeden, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek,

ancak barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyükbaş veya küçükbaş hayvan hakkında gerçekleştirilen eylemler yönünden uygulanma olanağı bulunan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-g maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayini nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (SAMSUN) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 27.03.2012 gün ve 2010/772, 2012/382 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;