Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/17039 K.2016/522

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin yapılan incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu; sanığın suç tarihinde gece sayılan zaman diliminde, temyiz dışı sanıklar Burhan ve Kadir ile birlikte müştekinin işyerine geldikleri, sanık ...'ın işyerinin muhkem kapı kilidini kırmak suretiyle içeri girip suça konu eşyaları çaldığı,

bu sırada diğer sanıkların gözcü olarak dışarıda beklemeleri şeklinde gerçekleşen olayda eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Kanun'un 151/1, 116/1-4, 119/1-c maddelerindeki mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını da oluşturduğu gözetilerek, suç tarihi itibariyle mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamında olduğu da değerlendirilerek,

mala zarar verme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yapılıp sonucuna göre, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 65, 81 maddeleriyle 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 151/1, 116/4 119/1-c maddeleri uyarınca verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa hükümlerinin belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de,

mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından herhangi bir uygulama yapılmaması ve koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 39/1. maddesinin uygulanması suretiyle verilen sonuç cezanın açıkça sanık lehine olması ve karşı temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2- Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik hırsızlık suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin yapılan incelemesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın suç tarihinde gece sayılan zaman diliminde, temyiz dışı sanıklar Burhan ve Kadir ile birlikte katılanın işyerine geldikleri, sanık ...'ın işyerinin ahşap kapısını tornavida ile zorlamak suretiyle açarak içeri girip, suça konu eşyaları çaldığı, bu sırada diğer sanıkların gözcü olarak dışarıda beklemeleri şeklinde gerçekleşen olayda, 07/02/2005 tarihli olay ve görgü tutanağında işyerinin ahşap olan kapısının sert bir cisimle zorlanmak suretiyle açıldığının belirtildiği, bunun dışında zorlanarak açılan ahşap kapının sağlamlığı ve muhkemliği konusunda herhangi bir tespitin yapılmadığının anlaşılması karşısında;

öncelikle suça konu kapının sağlam ve muhkem olup olmadığı duraksamaya yer bırakmayacak biçimde saptandıktan sonra kapının sağlam ve muhkem olması halinde 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, (aykırılığı halinde ise 765 sayılı TCK'nın 492/1-son maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı) 65/3, 81 maddelerine göre, 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 151/1, 116/2-4 119/1-c maddeleri gereğince uygulama yapılıp, denetimi olanaklı biçimde sonuç cezalar belirlenmek suretiyle karşılaştırma yapılıp, lehe olan yasa belirlenerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme sonucunda,

denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,