Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/17045 K.2015/23815

Hırsızlık suçundan sanık , 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince cezalarının ertelenmesine ve 53/1. maddesinin a, b, d, e bentlerindeki hak yoksunluklarından hükmolunan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki hak yoksunluğunun ise koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına dair İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2011 tarihli ve 2011/329 esas, 2011/434 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 05/10/2015 gün ve 2015-19615/63418 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/10/2015 gün ve 2015/338694 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmiş olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 53/3-1. cümlesinde yer alan "Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz...." hükmüne aykırı olarak, kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Hükmolunan hapis cezası ertelendiği halde anılan maddenin 3.fıkrası hükmüne aykırı olarak, 1.fıkra c bendinde düzenlenen velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden uygulanamayacağının gözetilmemesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (İSTANBUL) 53.Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 13.10.2011 gün ve 2011/329, 2011/434 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d)