KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2015/17616 E., 2017/13951 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Aralık 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kısmi iade halinde suçtan zarar gören kişinin TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca rıza göstermesi koşuluyla, etkin pişmanlık hükümlerinden kısmi iadede bulunan failin yararlanabileceği gözetildiğinde, müştekiye ait iş yerinden kredi kartlarının ve 600 TL paranın çalındığı, 14.04.2009 tarihli tutanak içeriğine göre, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk...’nin soruşturma aşamasında çalınan malzemelerin yerini göstermesi sonucunda kredi kartlarından bir kısmının müştekiye teslim edildiği, müştekinin kısmi iade sebebi ile sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterdiği,
ancak kısmi iadenin yer gösteren temyiz dışı suça sürüklenen çocuk tarafından sağlandığının anlaşılması karşısında; kısmi iadede bulunmayan sanık ... hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;
ayrıca sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleştiği nazara alınarak TCK’nın 168/1. maddesi yerine aynı Kanun’un 168/2. maddesi uyarınca cezadan indirim yapılmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere, yukarıda eleştiri konusu yapılan ve sanığın gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının sanığın lehine olması nedeniyle,
bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bu husus da bozma nedeni yapılmamış.
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2015/17616, K. 2017/13951, 20 Aralık 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama