Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/18137 K.2018/3562

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Tanık Yaprak Marmara'nın soruşturma aşamasındaki beyanında, saat 19.07'de evlerine girmeye çalışan şahısları gördükten sonra annesi olan müştekiyi aradığını; müşteki ...'nın ise kızının kendisini saat 19.09'da aradığını beyan etmesi;

müracaat ve görgü tespit tutanağında olayın saat 19.00-19.30 arasında gerçekleştiğinin belirtilmesi karşısında ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin saat 19.18'de başladığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan,

belirtilen beyanlar ve tutanakla örtüşmeyen suça sürüklenen çocuğun olayın saat 21.00 sıralarında gerçekleştiğine dayanan beyanına itibar edilerek suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olup, suçu işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından belirlenen kısa süreli hapis cezalarının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

3-Müştekinin kovuşturma aşamasında 29/11/2011 tarihinde zararının giderildiğini beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiye yönelik mala zarar verme eyleminden dolayı hüküm kurulurken,

cezasından 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,