Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/2120 K.2018/1665

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...'un, adına kayıtlı 21 SV 970 plakalı araç üzerine konulan şerhin kaldırılmasını içeren 08/11/2016 tarihli dilekçesi üzerine, Mahkemece 10/11/2016 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, temyiz dışı sanıkla birlikte, Bitlis İl Afet Müdürlüğünün sorumluluğunda bulunan ancak hak sahipleri tarafından kullanılmayan afet evlerinin balkon demirlerini çalmaları şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-a maddesiyle hüküm kurulması, her iki bentteki suçun öngördüğü cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca indirim yapılırken uygulama maddesinin yazılmaması mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 142/1-a maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılması sırasında 6 ay yerine hesap hatası sonucu 8 ay hapis cezasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılırken 5 ay yerine 6 ay 20 gün hapis cezasına ve sonuçta 3000 TL adli para cezası yerine 4000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,