Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/3477 K.2015/4483

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık M.. A.. yönünden yapılan incelemede

Sanık M.. A..'nın, yöntemine uygun olarak tebliğ edilen kararı temyiz etmediği, sanık lehine temyiz isteminde bulunan Av. F.. Y..'ın davada diğer sanıkların müdafii olarak görev yaptığı, temyiz tarihinden önce sanık M.. A.. ile Av. F.. Y.. arasında vekil ve müvekkil ilişkisinin kurulmadığı, ibraz edilen vekaletnamedeki düzenleme tarihinin, temyiz tarihinden sonra olmasının bu hususu doğruladığı anlaşılmakla, Av. F.. Y..'ın sanık M.. A.. hakkında kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanıklar Ş.. A.. ve M.. A.. yönünden yapılan incelemede

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

02/07/2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanıkların kurumun zararını giderip gidermediğinin katılan kurumdan yeniden sorularak,

gidermediklerinin tespiti halinde, ek bilirkişi raporu alınıp her bir sanık için vergi ve ceza hesaba katılmadan kurum zararı hesaplattırılıp bilirkişi tarafından hesaplanan tutar açıkça belirtilmek suretiyle sanıklara "şikayetçi kurumun zararını