Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/3546 K.2015/9069

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 163/3. maddesinde (Ek: 2/7/2012-6352/83 md) yaptırım olarak 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezasının öngörüldüğü, ancak mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 163/3. ve 62. maddeleri gereğince doğrudan 1000 TL adli para cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2010/7-262 Esas, 2011/35 Karar numaralı kararında da belirtildiği üzere mahkemelerce doğru uygulama yapıldığında temyiz incelemesine konu olabilecek bir eylemde, suç niteliği doğru belirlenmesine karşın, yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan bir cezanın verilmesi halinde, bu gibi hükümlerin,

başvuru üzerine temyiz denetimine konu olabileceğinin anlaşılması karşısında; mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 27.06.2012 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya içindeki 27/12/2012 tarihli kaçak su tespit tutanağında sanığın işyerinde yapılan denetimde kuruma kayıtlı olmayan sayaçtan su geçirilmesi şekilde kaçak su kullanıldığının bildirildiği, sanığın, borcundan dolayı sayacının sökülmesi üzerine kuruma borcunu taksitlendirmek üzere başvurduğunu, kurumun kabul etmemesi üzerine harici bir sayaç takarak su kullanmaya devam ettiğini, kaçak su kullanmadığını, kullandığı suyun tespit edilmesi için sayaç taktığını savunması karşısında;

sanığın suç işlemek kastı ile hareket edip etmediğinin belirlenmesi için, gerektiğinde keşif yapılarak sanığın tutanak öncesi tüketim değerleri ile tutanak sonrası tüketim değerlerinin uyumlu olup olmadığı konusunda bilirkişiden rapor alınması, sonucuna göre sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket edip etmediğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmaya dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,