Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/4267 K.2015/10752

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında su hırsızlığı ve mühür bozma suçundan kurulan 25/06/2010 tarihli mahkumiyet hükümlerinin sanık tarafından temyizi üzerine, 6352 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31/07/2012 tarihli iade kararı sadece hırsızlık suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurusunun geçerli olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

1-Sanık hakkında mühür bozma suçundan 25/06/2010 tarih ve 525 -550 esas sayılı karar ile verilen hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan 19/02/2013 tarih ve 1007-79 esas sayılı karar ile verilen hükmün incelenmesinde;

05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi uyarınca, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirildiğinde, katılan kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp,

sanığa miktar da belirtilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,