Yargıtay 4. Hukuk Dairesi E.2015/4269 K.2015/7067

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 26/01/2015 gün ve 2014/16118-2015/914 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem savına dayalı olarak manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, Anayasa'nın 129/5. ve 657 sayılı Devlet Memurları Yasası'nın 13. maddesi uyarınca, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, dairemizin 26/01/2015 gün ve 2014/16118-2015/914 sayılı ilamı ile onanmıştır.

Dava dilekçesinde, süreklilik arzeden yıldırma niteliğindeki eylemler ve yargı kararının uygulanmaması nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunulmuştur.

Kural olarak, kamu görevlilerinin görevlerini yerine getirirken verdikleri zararlar hizmet kusuruna ilişkindir. Hizmet kusuruna dayanan tazminat istemlerinin de, idari yargı yerinde ve idareye karşı yöneltilmesi gerekir. (Anayasa m.129/5, 657 sayılı Yasa m.13). Ancak, kamu hizmeti kavramı ile hiçbir şekilde bağdaştırılamayacak, görev gereklerinden ve sınırlarından ilk bakışta ayrılabilen ve nesnel kurallarla belirlenmiş kamusal çerçevenin dışına çıkan eylem ve işlemler; hizmet sırasında yapılmış olsalar bile, artık kamu hizmeti olarak nitelendirilemezler.Buna bağlı olarak da, yukarıda vurgulanan anayasal ve yasal hükümler kapsamında değerlendirilemezler.

Somut olayda, dayanılan maddi olgular göz önünde tutulduğunda; davalının kişisel kusuru ileri sürülmüş ve dava konusu edilmiştir.Kamu görevlilerinin, görev sırasındaki kişisel kusuruna dayanan davalar, adli yargı yerinde ve özel hukuk hükümleri uyarınca çözümlenir. Mahkemece, uyuşmazlığın esası incelenmelidir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.