Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2015/5234 K.2015/5802

Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 116/2 ve 151/1. maddeleri gereğince 3 yıl 6 ay hapis, 1 yıl 6 ay hapis ve 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair.

Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2014 tarihli ve 2012/1249 esas, 2014/138 sayılı kararma yönelik yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 16/09/2014 tarihli ve 2012/1249 esas, 2014/138 sayılı ek kararma yönelik itirazın reddine dair.

Ağır Ceza Mahkemesinin 31/11/2014 tarihli ve 2014/1236 değişik iş sayılı karar aleyhine... verilen 29.01.2015 gün ve 2014/2443/7023 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2015 gün ve 2015/45538 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 318/1. maddesinde ki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” biçimindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat vc görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin, yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle,

somut olayda ilk yargılamada görev alan hâkim ...’ın yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair kararda da görev almış olduğu gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ